حتما در جریان هستید که نقد کارشناسان و خصوصا مجریان شبکه سه ( و خصوصا عادل فردوسی پور !) در باره بازیهای تیم ملی این روزها به مذاق سرمربی تیم ملی خوش نیامده و حتی کار به برخورد نیمه فیزیکی (پرخاش شدید )سرمربی با گزارشگر اعزامی تلویزیون کشیده و کار تاجایی رفته که امیر قلعه نوعی سرمربی تیم ایران خواستار دخالت مقامات رده بالای کشور برای برخورد با شبکه سه شده است ! البته بنده به سهم خودم به رغم رفاقتی که با امیر قلعه نوعی دارم معتقدم ایشان زمانی هم که در استقلال بود همین روحیه را داشت واصولا از کارکرد رسانه اطلاع کمی دارد... به این تعاریف توجه کنید .. در كتاب « مسئوليت مدني رسانه هاي همگاني» درتعريف انتقاد آمده است: « انتقاد تقابل و رو به رو شدن انديشه ها و ديد گاه ها است كه در آن ، اقدامات و انديشه هاي ديگران بر مبناي اصول و پايه هاي خاصي سنجيده و تحليل مي شود» ( 1381 ص 53 ) وباز هم در همین کتاب در خصوص مسئوليت وارده بر انتقاد شونده آمده است: « اجراي حق انتقاد؛ اگر به گونه اي مشروع صورت پذيرد، هرچند سبب خسارت اشخاص مختلفي گردد، نبايد مسئوليتي براي اجرا كننده داشته باشد؛ ( 1381 ص 139 ) اگر این تعاریف را بپذیریم امروز شبکه سه سیما و برنامه جام چهاردهم نسبت به تیم ملی رویه صحیحی را دنبال میکنند چرا که اساسا مخاطب ورزشی امروز با روزگار ما ( دهه ۶۰ و ۷۰ ) تفاوت کرده و بواسطه گسترش شگفت انگیز ارتباطات و بویژه اینترنت باید بیشتر آنها را از دسته مخاطبان فعال وآگاه بدانیم که با اطلاعات خوب وبهنگامی که دارند صاحب تحلیل هم هستند و همین موضوع کار را برای برنامه ساز ومجری و کارشناس مدعو مشکل میکند . اگر تیم ملی در بازهای قبلی (چین وازبکستان )بد ارنج شده و یا بد بازی میکند نمی توان مصلحتی از کنار آن گذشت و تصور کنیم مخاطبان عزیر هم حرفهای ما را مبنا قرار می دهند! .. بنابراین با احترام به زحمات سرمربی تیم ملی ، همانطور که می فرمایند فوتبال تخصصی است کار رسانه هم تخصصی می باشد و خاموش کردن آنها (رسانه )از راههای مختلف مشکلی را از تیم ملی و ورزش ما حل نمی کند و معتقدم رسانه هاي همگاني بهترين و مناسب ترين وسيله براي بيان و انتقال انتقادها هستند. هر چند این قسمت را در پرانتز بگم نقش مجری (عادل فردوسی پور عزیز)در چنین برنامه های پر مخاطبی غیر قابل انکار است و کو چکترین شیطنتی از چشم مخاطبان آگاه و البته سرمربی تیم ملی فوتبال دور نخواهد ماند !
