بیشتر چهره های ورزشی در انتخابات مجلس هشتم به قول خودشان اوت شدند .بدون تعارف عرض کنم من از این موضوع خوشحال هستم به چند دلیل که فهرست وار عرض میکنم :
-
بیشتر نامزدهای ورزشی فاقد برنامه مشخصی برای حل مسایل و مشکلات جامعه بودند مثلا کشتی گیری که سابقه قهرمانی جهان را دارد می گوید مردم ما را می شناسند و به اعتماد دارند ..این قهرمان از برنامه کاربردی خود برای حل مشکل مردم سخنی نمی گوید یا مدیر ورزشی تیم مشهور می گوید برنامه های خوبی برای حل مشکل جوانان دارم !!
-
برخی دوستان ورزشی با عنوان مستقل و غیر سیاسی وارد انتخابات شدند ؟ من معنی مستقل را در عالم سیاست نمی فهمم، نامزد شدن برای حضور در انتخابات یک فعل سیاسی است و اصولا یک فرد مستقل بدون پشتوانه جناحی و حزبی ، به تنهایی در مجلس چه میتواند بکند ؟ به نظرم این شعار ها در نظر مردم تکراری شده بود
-
شهرت پدیده جالبی است و کسانی که به نوعی به آن می رسند دچار تصورات جالبی میشوند، به روسای سازمان تربیت بدنی در سالهای گذشته نگاه کنید هاشمی طبا ، مهر علیزاده ...واقعا تصورمی کردند به خاطر مشهورشدنشان به مدد ورزش می توانند در عرصه انتخابات ریاست جمهوری هم حرفی برای گفتن داشته باشند ... بیشتر نامزدهای ورزشی بااین خیال که شهرت آنها راهی است بسوی مجلس وارد انتخابات شدند
-
خوشحالی دیگر من از این موضوع جلوگیری از برخی وارونگی های اجتماعی است که باعث می شود نخبگان به مراکز مهم تصمیم گیری راهی نداشته باشند مردم نشان دادند بیشتر به برنامه ها رای می دهند تا به نامها و القاب
-
بررسی تاثیر حضور چهره های ورزشی در مراکز سیاسی بد نیست و می تواند دستمایه یک تحقیق خوب باشد به عنوان مثال در همین شورای شهر خودمان تهران بررسی کنید ظرف ششماه گذشته چهر های ورزشی راه یافته تا چه اندازه در مسایل مختلف فقط اظهارنظر کرده اند یا نمایندگان قبلی که بااستفاده ازشهرتشان به مجلس رفتند چه کردند ؟
-
البته در نظامهای حزبی پیشرفته حضور چهرهای ورزشی در انتخابات بخشی از برنامه احزاب است که درنهایت حزب همه گونه حمایت را از آنها وبرنامه هایشان دارد
-
و درنهایت می گویم دوستان قهرمان من در عالم ورزش برای حضور در عرصه پر تنش سیاست نیاز به اردوهای تدارکاتی بیشتر و سرمربی های کار آموزده عالم سیاست دارند
+ نوشته شده در نهم فروردین 1387ساعت 7:27 توسط مازیار ناظمی
|
